سعدیا گر بکند سیل فنا خانه‌ی دل

                                             دل قوی دار که بنیاد بقا محکم ازوست

به حلاوت بخورم زهر که شاهد ساقیست

                                                      به ارادت ببرم درد که درمان هم ازوست