بی خبر یهویی برق می رفت.

نتیجه: کاری از پیش نبردم.

چند شب پیش از اصفهان رد می شدم. زیر یه روگذر خوشگل طولانی به اندازه کل چراغ های اهر چراغ روشن بود تا

توریست ها نرنجند (حتما دیگه!).

و ما باید به عنوان شهروندان ایرانی برنجیم تا در مصرف برق صرفه جویی شود!

یاد آن سخن دوستی می افتم که هماره ناراضی بود از وضعیت.

بدبینش می خواندم.

نظر شما در مورد شهروند درجه دوم چیه؟