نام ديوار كه به گوشم مي خورد به ياد ديوار بلند و طولاني چين مي افتم كه براي دفاع در برابر

 حملات مغول ساخته شده است.

ياد ديوار برلين كه خط تقسيمي بود بين دو انديشه : ليبراليسم و كمونيسم.

ياد ديوار حايل بيت المقدس مي افتم كه به اصطلاح براي حفاظت صهيونيست ها ساخته مي شود.

ياد ديوار بغداد كه امريكايي ها براي ايجاد منطقه ي امن در بغداد فلك زده، قصد ساخت آن را

دارند.

ياد ديوار دفاع هوايي صدام بر فراز بغداد مي افتم كه ادعا مي كرد مگس هم بدون اجازه ي وي

جرات پرواز در آن را ندارد و افتخار دوران، عباس دوران از آن گذشت. آري ديوار چين با همه ي

عظمتش مغلوب تدبير چنگيز گشت. قدرت مردمي ديوار برلين را فرو ريخت.

ديوار حايل نمي تواند سدي در برابر اراده ي آهنين آزادي خواهي فلسطينيان باشد.

ديوار بغداد از قبل از ساخته شدن، به ويراني گراييده است.

اما ديوار بلند بي اعتمادي بين ايران و امريكا (به نقل از محمد خاتمی)از جنسي ديگر است.

 همه ي مواردي كه شمرده شد حالت مادي داشته و مرور زمان به فرسايش و تخريب آنها

مي انجامد، ولي اين ديوار آخري، ذهني است و نابودي آن بسي تلاش مضاعف مي خواهد از هر دو سو.

نكته اين كه بالاخره ديوار را مي شود سوراخش كرد و يا درها و دروازه هايي بر آن گماشت.

اما ما و روس ها

 به نظر من رابطه ي 200 ساله ي اخير ما با روس ها، درياي بي اعتمادي اي فراهم ساخته به عمق خزر.

خشكاندنش نه كار سياست مردان امروزي و نه تا صدها سال آينده است. در قبالشان چگونه بايد

موضع گرفت كه لااقل از ماهيان اين دريا بهره برد و در زمان طوفان نيز از شر طوفان در امان ماند؟

علي رغم اين كه تاكنون عكس قضيه صادق بوده.

ياد بزرگ فرزند ايران، عباس ميرزا گرامي باد.